انحراف از استکبارستیزی
یکی از امتیازات خوب آقای دکتر احمدی نژاد که مورد تقدیر رهبری معظم انقلاب هم بوده موضعگیری اصولی در برابر استکبار جهانی و بهویژه صهیونیسم بینالملل است. طرح سؤالات جدی در مورد مسئله هولوکاست، صهیونیستها را عصبانی کرد و پاسخی هم برای آن پیدا نکردند و در محافل مردمی جهان مات و مبهوت شدند. متاسفانه در اوج محبوبیت آقای احمدینژاد در خصوص آمریکاستیزی و موضعگیری اصولی در برابر رژیم صهیونیستی یکباره آقای مشایی بحث دوستی ملت ایران با مردم اسرائیل را آن هم از موضع معاون رئیسجمهور مطرح کرده و تصریح میکند: «ما مردم آمریکا را از برترین ملتهای دنیا میدانیم، ایران با مردم آمریکا و اسرائیل دوست است»! این سخن در داخل و خارج واکنشهای زیادی داشت. مردم و نخبگان این موضع را ناپسند دانسته و تقبیح کردند. آخر چطور میشود یک رژیم فاسد که ملت مظلوم فلسطین را از خانه و کاشانه خود آواره کرده، مردان و زنان و کودکان معصوم فلسطینی را قتلعام کرده و بعد اشرار قوم یهود را از سراسر جهان جمع کرده و در سرزمین فلسطین جا داده است، آن وقت ما بگوییم ایران با مردم اسرائیل دوست است؟! اصلاً ما کشوری بهنام اسرائیل را به رسمیت نمیشناسیم، آن را یک رژیم جعلی میدانیم و از آن به عنوان «رژیم صهیونیستی» یا «رژیم اشغالگر قدس» یاد میکنیم.
رهبر معظم انقلاب صریحاً در این مورد موضع گرفته و فرمودند: اینکه گفته شود ما با مردم اسرائیل هم مثل دیگر مردم دنیا دوستیم، حرف درستی نیست، غیرمنطقی است. موضع دولت جمهوری اسلامی این نیست. این اظهارنظر غلطی است. رژیم صهیونیستی همان وقت که این حرف غلط زده شد در واکنش به این موضوع ضمن تقدیر از آقای مشایی به او لقب دوست اسرائیل داده بود. ما میگوییم دوست اسرائیل نباید در کنار رئیسجمهور باشد چون این انحراف جلوه داشت.
آقای احمدینژاد مواضع صریحی در دفاع از ولایت فقیه دارند یک وقت گفته بودند؛ «در هیچ تصمیمی بدون رضایت ولایت فقیه خیری وجود ندارد» و نیز گفته بودند «راه درست اطاعت از رهبری است»، خوب ایشان همین فرد را که اسرائیل میگوید او دوست ماست، به سمت معاوناول رئیسجمهور منصوب کرد! دوستان نزدیک رئیسجمهور و نخبگان از این انتصاب گله و انتقاد کردند، رهبری معظم انقلاب در نامهای رسماً فرمودند: «انتصاب جناب آقای اسفندیار رحیم مشایی به معاونت رئیسجمهور برخلاف مصلحت جنابعالی و دولت و موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقمندان به شما است». قاعدتاً اگر ایشان روی قول خود مبنی بر رضایت رهبری در مورد تصمیمگیریها ایستاده است، نباید اینقدر اصرار داشته باشد که مشایی همچنان نزدیکترین عنصر به او در مدیریت کشور باشد. آقای احمدینژاد با حکم اخیری که به مشایی داده و او را در حد اولیای الهی توصیف کرده است و اگر وفادار به این بیان خود که گفته بود؛ «ما موظف به پیروی از ولایت فقیه هستیم» و «راه درست اطاعت از رهبری است» هست، چگونه این دو موضع با هم سازگاری خواهد داشت؟! این تعریف و توصیفها موجب رنجش دوستان اوست. نسبت عاطفی و فامیلی رئیسجمهور با مشایی نباید بهگونهای باشد که او از استکبارستیزی و دشمنی با صهیونیسم ذرهای فاصله بگیرد. او در مقابل ملت سوگند خورده است که حب دوستان انقلاب و بغض و کینه دشمنان اسلام و انقلاب را در دل خود داشته باشد. البته این به آن معنا نیست که بغض دشمنان اسلام را ندارد، انصاف باید داشت که او در مبارزه با آمریکا و اسرائیل غاصب چیزی کم نگذاشته است اما باید مواضعی را که در مردم شبهه و تردید ایجاد میکند روشن کند، یکی از آن شبهات همین شبهه است که اشاره کردم.
امام(ره) در طول عمر پربرکت خود همواره در مورد خطر آمریکا و صهیونیسم هشدار دادهاند و حتی در وصیتنامه خود به علما و مسئولان نظام تاکید کردهاند؛ «با جدیت از نفوذ وابستگان به دو قطب استعمارگر، و غرب یا شرقزدگان و منحرفان از مکتب بزرگ اسلام جلوگیری نمایند و بدانند که مخالفین اسلام و کشورهای اسلامی که همان ابرقدرتان چپاولگر بینالمللی هستند با تدریج و ظرافت در کشور ما و کشورهای اسلامی دیگر رخنه و با دست افراد خود ملتها، کشورها را به دام استعمار میکشانند. باید با هوشیاری مراقب باشید و با احساس اولین قدم نفوذی به مقابله برخیزید و به آنان مهلت ندهید.»
ما میگوییم باید موبهمو به این وصیت عمل کرد تا انقلاب از آفتهای انحراف و نفوذ در امان بماند.
انحراف چیست ۳
سرمقالههای «انحراف چیست» نوشته حبیبالله عسگراولادی به معرفی مصادیق انحراف در دولت دوم محمود احمدینژاد میپردازد. این سرمقالهها دی 1391 در سه شماره متوالی روزنامه رسالت به چاپ رسید و منجر به واکنش انتقادی روزنامه ایران، ارگان رسمی دولت شد.
اشتراک گذاری:
